تجدید نظر در مورد دسترسی بیمار در دوران وقفه


لوازم جانبی دسترسی تغییر یافته است. داروهای ویژه هنوز تحت سلطه هستند ، اما برنامه هایی که برای کمک به بیماران در شروع و ماندن در درمان طراحی شده اند ، بیش از هر زمان دیگری تحت فشار قرار می گیرند. در نتیجه ، آنچه زمانی که یک عملکرد پشتیبانی در نظر گرفته می شد ، اکنون برای بقای این برند اساسی است.
خدمات هاب دیگر نمی توانند برای هزینه های پس انداز لذت بخش باشند. در بازار امروز ، آنها یک استراتژی برای حمایت از درآمد هستند. هر نسخه ، که شروع به درمان نمی شود ، فقط فرصتی از دست نمی رود – درآمد از دست رفته ، نتیجه بیمار و باز شدن برای رقبا.
قانون کاهش تورم (IRA) و “مجازات برای قرص ها” و همچنین مدیر داروسازی تهاجمی (PBM) و افزایش فشار ناخالص بر شبکه ، اقتصاد دسترسی را تغییر داد. چالش برای رهبران داروسازی دیگر سرمایه گذاری در مراکز نیست ، بلکه چگونگی تبدیل آنها به عملیات هوشمندانه تر ، شرایط بیشتر و استراتژیک تر عملیاتی است که از درآمد محافظت می کند.
در حال حاضر داروهای ویژه بیش از نیمی از مصوبات جدید داروها و هزینه ها را نشان می دهند. برای بسیاری از بیماران ، انتقال از نسخه به درمان ساده نیست. داروهای خاص اغلب به ذخیره سازی یخچال ، پروتکل های تزریق پیچیده و تجدیدنظر در بیمه نیاز دارند که ممکن است برای هفته ها گسترش یابد. به همین دلیل است که مدل هاب حتی در صورت مواجهه با تولید کنندگان مواد مخدر با فشار بی رحمانه برای کاهش هزینه ها ، غیر قابل تعویض است.
داده های قطره ای تاریک هستند. طبق IQVIA ، از هر 100 دستور العمل جدید برای پزشکی تخصصی:
- 44 ٪ به دلیل عدم پوشش بیمه پر نشده بودند.
- 14 ٪ توسط مجوزهای قبلی یا محدودیت های برنامه از بین می روند.
- 5 ٪ به دلیل محدودیت توزیع ناپدید می شوند.
- 7 ٪ افت به دلایل دیگر.
- در نهایت فقط حدود 30 ٪ دستور العمل ها پر می شوند.
چالش های مربوط به دسترسی به تخصص ، روشن می کند که برنامه های هاب اجباری نیستند – آنها ضروری هستند. با کاهش امتناع از پوشش ، راهنمایی تأمین کنندگان و بیماران از طریق نیازهای پرداخت کننده و جلوگیری از ترک درمان ، قبل از شروع ، مراکز را در راه درمان دریافت می کنند. از لحظه ای که یک دستور العمل نوشته شده ، پشتیبانی هماهنگ و پیشرو تنها راه برای غلبه بر محدودیت های PBM ، رها کردن داروخانه ها و امتناع بیمه است. بدون آن ، بیماران در ترک ها گم می شوند – و مارک ها درآمد خود را از دست می دهند.
از مرکز هزینه گرفته تا تفاوت های رقابتی
سالهاست که خدمات دسترسی به بیمار در درجه اول به عنوان الزامی برای انطباق یا هزینه های مورد نیاز در نظر گرفته می شود. امروزه تولید کنندگان به عنوان یک مزیت بازار به سرمایه گذاری می روند.
و چشم انداز رقابتی تغییر کرده است. این برند دیگر فقط با گزینه های درمانی رقابت نمی کند. او همچنین علیه:
- Biosimillars که به قیمت ها و سهم بازار فشار می آورند.
- مدل های دسترسی به کاربر که نوید می بخشد بیماران سریعتر و ساده تر مسیرهای درمانی را انجام دهند.
- تلاش برای بیماران برای بیماران از دیگر تولید کنندگان که می توانند مشخص کنند که آیا پزشک وفادار مانده است یا اسکریپت ها را تغییر می دهد.

آنچه در 24 ساعت اول پس از نوشتن نسخه اتفاق می افتد ، اغلب تصمیم می گیرد که آیا بیمار همچنان درمانی باقی مانده است. تأخیر در مزایا ، مجوز قبلی یا ارتباطات دارویی می تواند اعتماد به نفس بیمار را تضعیف کرده و داروها را خنثی کند. مارک هایی که حرکت می کنند ، به سرعت از بیماران درگیر پشتیبانی می کنند ، اعتماد به نفس پزشکان را تقویت می کنند و درآمدی ارائه می دهند که در غیر این صورت می تواند برای رقبایی که سریعتر عمل می کنند فرار کنند.
آنچه در مورد برنامه ریزی 2026 متفاوت است.
تا سال 2026 با انتظار ، رهبران دسترسی به بیماران با مجموعه ای متفاوت از فرضیات برنامه ریزی با مجموعه ای متفاوت از برنامه های برنامه ریزی روبرو می شوند.
- محدودیت های اقتصادی: IRA فشار جدیدی را برای قیمت گذاری ، از جمله تقریباً به شبکه وارد کرد ، که بودجه های نگهداری بیمار موجود را تحت فشار قرار می دهد. در همین حال ، PBM همچنان تاکتیک های تهاجمی را باز می کند که پوشش را محدود می کند یا بیماران را به سمت گزینه های ترجیحی سوق می دهد.
- R&D جایگزین: با توجه به مجازات قرص های IRA ، سرمایه گذاری ها به طور فزاینده ای به مواد بیولوژیکی ویژه هدایت می شوند ، نه داروهایی با مولکول های کوچک. این تنها پیچیدگی دسترسی را تقویت می کند.
- بی ثباتی زیست محیطی: ادامه ادغام پرداخت کننده ، مناظر سیاسی در حال توسعه و وقفه های کانال برای توزیع به این معنی است که دیگر نمی توان به کتابهای بازی گذشته اعتماد کرد.
خط پایین: مدیران دسترسی به بیمار باید شرایط ساختاری متفاوت را برنامه ریزی کنند ، نه تلاطم موقتی. آنچه پنج سال پیش کار می کند در سال 2026 کار نخواهد کرد.
عناصر موقعیت یابی رقابتی در دسترسی
در یک بازار شلوغ ، تمایز به این نتیجه می رسد که یک برند چقدر کارآمد و مؤثر می تواند بیماران را از سناریو به درمان منتقل کند. سازمان های پیشرو دسترسی به این موارد توجه خواهند کرد:
- تجربه به عنوان یک نگهدارنده. هم تجربه حرفه ای بیمار و هم مراقبت های بهداشتی منجر به سرمایه بلند مدت برند می شود. بیماران ناامیدکننده برای دسترسی به بیمار می توانند حتی بهترین مشخصات بالینی را لغو کنند.
- میزان درمان شروع می شود. زمان شروع یک دیفرانسیل هدفمند و قابل اندازه گیری است. مارک هایی که تاخیر را کاهش می دهند ، وفاداری را از طریق تجویز و بیماران به دست می آورند.
- انعطاف پذیری در جریان کار. امکان تنظیم سریع فرآیندهای توپی بیمار در پاسخ به محدودیت های جدید پرداخت کننده یا جابجایی کانال ها ، مارک های بادوام را از آنهایی که همچنان متزلزل هستند ، جدا می کند.
- مشارکت در مقیاس. ایجاد روابط بین مراکز بیمارانی که تقاضا خم می شوند – نسل هنگامی که حجم زیاد باشد و در هنگام تأخیر در مقیاس به عقب برگردد – مارک های دارویی بدون جمع آوری با هزینه های ثابت ، حتی در صورت تغییر شرایط بازار ، کمک می کنند.
در محیط امروز ، دسترسی به بیمار از حفاظت از درآمد جدا نیست. روشهای درمانی ویژه می توانند ارزش بالینی دستیابی به موفقیت را ارائه دهند ، اما بدون وجود مراکز مؤثر و استراتژیک ، بسیاری از دستور العمل های دارویی هرگز به بیمار نرسند.
برای سال 2026 ، رهبران دسترسی باید از تفکر به عنوان اپراتورها به سمت تفکر به عنوان استراتژیست حرکت کنند.
این به معنای تراز کردن هر عنصر از طرح توپی برای هدف نهایی است: حمایت از درآمد ، اطمینان از شروع و ماندن بیماران در درمان.
مارک های داروسازی و تیم های آنها به تنهایی نمی توانند دسترسی بیماران را به عنوان اسناد داشته باشند. کسانی که موفق می شوند ، کسانی خواهند بود که مراکز هوشمند تری ایجاد می کنند – سوراخ کردن که به سادگی کارآیی را بهبود نمی بخشد بلکه به طور فعال از درآمد محافظت می کند.
برای نویسنده
کریس داود معاون رئیس جمهور ارشد ، توسعه بازار Connectiverx است. با داشتن یک حرفه نزدیک به 30 سال نقش رهبری در Big Pharma ، استارتاپ های بهداشت و درمان و فضای پشتیبانی از بیمار ، Dowd یک صدای عمده بخش در دسترسی و پایبندی بیماران است




