رویکرد جدید واکسیناسیون سرطان سلول های T قدرتمندتری را تولید می کند | اخبار MIT


مهندسان MIT روش جدیدی برای تقویت پاسخ سلول های T به واکسن های mRNA ایجاد کرده اند – پیشرفتی که می تواند به واکسن های سرطانی بسیار قوی تر و محافظت قوی تر در برابر بیماری های عفونی منجر شود.
اکثر واکسن ها هم آنتی بادی و هم سلول های T تولید می کنند که می توانند آنتی ژن واکسن را با فعال کردن سلول های ارائه دهنده آنتی ژن مانند سلول های دندریتیک مورد هدف قرار دهند. در این مطالعه، محققان پاسخ سلول های T را با نوع جدیدی از ادجوانت واکسن (ماده ای که می تواند به تحریک سیستم ایمنی کمک کند) تقویت کردند. ادجوانت جدید متشکل از مولکولهای mRNA است که ژنهایی را کد میکنند که مسیرهای سیگنالدهی ایمنی را درگیر میکنند و پاسخ سلولهای T سوپرشارژ را ارتقا میدهند.
در مطالعات موش، این کمکی کدگذاری شده با mRNA به سیستم ایمنی اجازه می دهد تا اکثر تومورها را به تنهایی یا همراه با آنتی ژن تومور به طور کامل نابود کند. ادجوانت همچنین پاسخ سلول های T به واکسن های آنفولانزا و کووید-19 را افزایش داد.
دانیل اندرسون، استاد بخش مهندسی شیمی در مؤسسه تحقیقاتی MIT MIT و عضو مؤسسه تحقیقاتی MIT برای MIT و عضو مؤسسه تحقیقاتی MIT برای MIT می گوید: “وقتی این mRNA های کمکی در واکسن ها گنجانده می شود، تعداد سلول های T هدف گیری آنتی ژن به طور قابل توجهی افزایش می یابد. این سلول های T با کمک به پاکسازی سلول های آلوده به ویروس یا در مورد سرطان، کشتن سلول های سرطانی نقش مهمی در پاسخ ایمنی ایفا می کنند.” مهندسی و علوم.
اندرسون و کریستوفر گاریس، استادیار دانشکده پزشکی هاروارد و بیمارستان عمومی ماساچوست، نویسندگان اصلی این مطالعه هستند که امروز در بیوتکنولوژی های طبیعی. نویسندگان اصلی مقاله آکاش گوپتا، دانشمند سابق موسسه کخ هستند که اکنون استادیار دانشگاه هیوستون است. کلن رید، دانشجوی MIT؛ و ریدا داس، همکار پژوهشی در دانشکده پزشکی هاروارد و MGH. رابرت لنگر، استاد مؤسسه دیوید اچ. کخ در MIT، و رالف ویزلدر، استاد رادیولوژی و زیست شناسی سیستمی در MGH و دانشکده پزشکی هاروارد نیز نویسندگان این مقاله هستند.
واکسن های قوی تر
واکسنهایی که سیستم ایمنی بدن را برای حمله به تومورها تحریک میکنند، در آزمایشهای بالینی امیدوارکننده بودهاند و تعداد انگشت شماری برای انواع خاصی از سرطان توسط FDA تأیید شدهاند. در برخی از بیماران، این واکسن ها پاسخ قوی را تحریک می کنند، اما در برخی دیگر، پاسخ ضعیف سلول های سرطانی را از بین نمی برد.
تیم MIT-MGH می خواست راهی برای تقویت این پاسخ های ایمنی بیابد. یکی از راه های انجام این کار، تحویل مولکول های محرک سیستم ایمنی به نام سیتوکین ها همراه با واکسن است. با این حال، سیتوکین ها می توانند سیستم ایمنی بیش فعال را تحریک کنند که منجر به عوارض جانبی بالقوه شدید می شود.
به عنوان یک رویکرد جایگزین، محققان تصمیم گرفتند رشتههای mRNA را که دو ژن IRF8 و NIK را کد میکنند، تحویل دهند که در ارائه آنتی ژن نقش دارند و میتوانند سلولهای ایمنی را به حالت فعالتری تبدیل کنند.
NIK آنزیمی است که مسیر سیگنال دهی درگیر در ایمنی و التهاب را فعال می کند، در حالی که IRF8 یک فاکتور رونویسی است که به برنامه ریزی سلول های دندریتیک کمک می کند، به ویژه زیر مجموعه ای به نام cDC1 که به ویژه در فعال سازی سلول های T موثر هستند. این سلولهای ارائهدهنده آنتیژن میتوانند آنتیژنهای خارجی را هضم کرده و به سلولهای T ارائه کنند و سلولهای T را تحریک کنند تا یک پاسخ ایمنی علیه آنتیژن ایجاد کنند.
گوپتا میگوید: «ما شاهد تغییر سلولهای دندریتی به سمت فنوتیپ cDC1 هستیم که مهمترین فنوتیپ سلولهای دندریتیک است و میتواند پاسخ سلولهای T قویتری ایجاد کند.
محققان mRNA را در نانوذرات لیپیدی بستهبندی کردند که شبیه به آنهایی بود که برای تحویل واکسنهای mRNA کووید استفاده میشد، اما با ترکیب شیمیایی متفاوتی که تحویل آنها را پس از تزریق داخل وریدی به طحال افزایش میدهد.
در داخل طحال، ذرات با سلول های ارائه دهنده آنتی ژن، از جمله سلول های دندریتیک مواجه می شوند. در عرض 24 ساعت، این سلول ها شروع به بیان IRF8 و NIK می کنند و هر دو مسیر به بلوغ و فعال شدن سلول های دندریتیک کمک می کنند تا بتوانند پاسخ ضد توموری ایجاد کنند.
طی چند روز تا یک هفته، جمعیت سلول های T افزایش می یابد. این سلول های T به همراه سایر سلول های ایمنی مانند سلول های کشنده طبیعی (NK) می توانند تومورها را شناسایی کرده و به آنها حمله کنند.
داس می گوید: “بیشتر ایمونوتراپی های سرطان به سیگنال های خارجی برای فعال کردن سلول های ایمنی متکی هستند. ما رویکرد متفاوتی را در پیش می گیریم – برنامه ریزی مجدد سلول های ایمنی از درون با هدف قرار دادن دستگاه سیگنال دهی داخلی آنها، که امکان پاسخ ضد تومور قوی تر و بادوام را فراهم می کند.”
سلول های T قوی تر
محققان mRNA های مدلسازی ایمنی را در چندین مدل سرطان موش، از جمله سرطان مثانه تهاجمی، سرطان روده بزرگ، ملانوم و سرطان ریه متاستاتیک آزمایش کردند. تقریباً در همه این موشها، mRNA تزریق شده پاسخ سلول T قوی را تحریک میکند که به طور قابل توجهی رشد تومور را کند میکند و در بسیاری از موارد، تومورها را کاملاً از بین میبرد. این اتفاق حتی زمانی رخ داد که به موش ها واکسنی علیه یک آنتی ژن سرطانی خاص داده نشد. وقتی آنها بودند، پاسخ حتی بلندتر بود.
اندرسون میگوید: “ما نشان دادیم که میتوانید با این مکملها بدون استفاده از آنتیژن، فقط با فعال کردن سیستم ایمنی، پاسخ ضد سرطانی دریافت کنید. با این حال، آنتیژنهای اختصاصی سرطان با کمکهای موجود در واکسن، پاسخها را بیشتر افزایش دادند.”
ادجوانت mRNA همچنین پاسخ ایمنی به داروهای ایمونوتراپی به نام بازدارنده های مسدودکننده چک پوینت را تقویت می کند. این داروها که با برداشتن ترمزی که سلولهای تومور روی سلولهای T قرار میدهند کار میکنند، توسط FDA برای درمان چندین نوع سرطان تایید شدهاند. به گفته محققان، این داروها در همه بیماران موثر نیستند، اما ترکیب آنها با کمک واکسن mRNA ممکن است راهی برای موثرتر کردن آنها ارائه دهد.
گاریس می گوید: “محیط ریز تومورهای جامد اغلب با سلول های T متخاصم است و یک مانع بزرگ برای ایمونوتراپی موثر است. ما متوجه شدیم که بازسازی سیستم ایمنی با این ادجوانت ها محیطی مناسب برای سلول های T ایجاد می کند و رد تومور را ترویج می کند.”
محققان همچنین در حال بررسی این موضوع هستند که آیا ادجوانت جدید آنها می تواند پاسخ ایمنی به واکسیناسیون علیه عفونت ویروسی را تقویت کند یا خیر. هنگامی که آنها ذرات mRNA را همراه با واکسنهای کووید یا آنفولانزا تحویل دادند، دریافتند که واکسن 10 تا 15 برابر پاسخ سلولهای T قویتری در موشها ایجاد میکند.
محققان اکنون قصد دارند این روش را در مدلهای حیوانی دیگر آزمایش کنند، با این امید که آن را برای استفاده در سرطان و بیماریهای عفونی توسعه دهند.
اندرسون میگوید: «اگرچه تفاوتهایی بین سیستمهای موشی که ما روی آنها کار کردهایم و انسانها وجود دارد، ما خوشبین هستیم که این کمکها در انسانها کار کنند و میتوانند طیف وسیعی از واکسنهای مختلف را بهبود بخشند».
این تحقیق توسط Sanofi، مؤسسه ملی بهداشت، مرکز مرمر برای نانوپزشکی سرطان، و کمک مالی مؤسسه Koch پشتیبانی (هسته) از مؤسسه ملی سرطان تأمین شد.




