تماشای انفجار بزرگ موشک فضایی اسپیس ایکس در “جداسازی سریع برنامه ریزی نشده”

جزیره پادر جنوبی، تگزاس – استارشیپ غول پیکر اسپیس ایکس با پایان انفجاری دیگری روبرو شده است. نسل بعدی موشک های بزرگ اسپیس ایکس – بزرگترین موشک ساخته شده تا کنون – دومین پرواز آزمایشی خود را در روز شنبه (18 نوامبر) انجام داد، سفری که مدت ها در انتظار آن بودیم که این وسیله نقلیه غول پیکر را برای اولین بار به فضا برد، اما مدت زیادی طول نکشید. اندکی پس از جدا شدن مرحله، تقویت کننده عظیم فوق سنگین موشک منفجر شد و خود وسیله نقلیه مرحله بالایی استارشیپ را قبل از رسیدن به ارتفاع هدف خود منفجر کرد، چیزی که اسپیس ایکس آن را “جداسازی سریع برنامه ریزی نشده” نامید.
گفت: «آنچه ما در حال حاضر معتقدیم این است که به نظر میرسد سیستم خاتمه خودکار پرواز مرحله دوم، زمانی که ما بر فراز خلیج مکزیک به سمت پایین حرکت میکردیم، خیلی دیر دچار سوختگی شده است». جان اینسپراکرمهندس ارشد ادغام اسپیس ایکس، امروز طی یک پخش زنده اینترنتی.
عظیم Starship و Super Heavy تقویت کننده حوالی ساعت 8 صبح به وقت شرقی (1300 به وقت گرینویچ؛ 7 صبح به وقت تگزاس) از مرکز آزمایش و تولید Starbase SpaceX در بوکا چیکا بلند شد.
درست در شمال بوکا چیکا، اینجا در جزیره پادر جنوبی، صدها تماشاگر امروز صبح برای تماشای پرتاب گرد هم آمدند. آنها در حالی که نور نارنجی موتورهای مرحله اول 33 رپتور استارشیپ از میان ستون اگزوز می تابید، در حالی که موشک عظیم شروع به صعود کرد، شادی کردند. با ارتفاع نزدیک به 400 فوت (122 متر)، استارشیپ بزرگترین و قدرتمندترین موشکی است که تا به حال ساخته شده است، و زمانی که در صف قرار گرفته و روی سکوی پرتاب استاربیس ایستاده است، می توان آن را از کیلومترها دورتر دید.
متصل: عکس ها و ویدیوهای خیره کننده از دومین پرتاب Starship را ببینید
این دومین پرواز آزمایشی برای Starship کاملاً یکپارچه بود که از یک تقویت کننده مرحله اول Super Heavy و یک فضاپیمای مرحله بالایی Starship تشکیل شده است. اولین برخاست که در 20 آوریل رخ داد امسال به خوبی امسال پیش نرفت. پرتاب استارشیپ در آوریل با فرمان خود تخریبی حدود چهار دقیقه پس از پرواز به پایان رسید و موشک در حال سقوط را به یک گلوله آتشین در حال دود تبدیل کرد.
یکی از دلایل برچیدن برنامه ریزی نشده در ماه آوریل، شکست دو مرحله استارشیپ در جداسازی بود. برای جلوگیری از تکرار این مشکل در پرواز دوم، SpaceX تصمیم گرفت از یک استراتژی جدید استفاده کند: “تولید گرم“، که در آن موتورهای مرحله بالایی قبل از جدا شدن کامل Starship و Super Heavy شروع به کار می کنند. برنامه جمینی در دهه 1960 و موشک سایوز محترم روسی که هنوز در خدمت است.
جداسازی مرحله Starship به موقع، حدود 2 دقیقه و 41 ثانیه پس از بلند شدن انجام شد و به نظر می رسید که به آرامی پیش می رفت، اما تقویت کننده Super Heavy کمی بعد منفجر شد.
مدیر مهندسی کیفیت اسپیس ایکس گفت: “ما آن داده ها را می گیریم و توالی مراحل داغ را بهبود می بخشیم و احتمالاً خود سخت افزار را برای پرواز بعدی بهبود خواهیم داد.” کیت تایس در پخش زنده این شبکه گفت. اسپیس ایکس امیدوار بود که سوپر سنگین را در خلیج مکزیک فرود بیاورد تا فرآیندهای ورود مجدد و فرود را آزمایش کند.
متصل: موشک های فضایی بدون هوا چگونه کار می کنند؟

مرحله بالایی استارشیپ پس از جدا شدن استیج برای مدت کوتاهی به پرواز ادامه داد. اسپیس ایکس امیدوار بود که دریافت سیگنال را با فضاپیما در ارتفاع هدف حدود 150 مایل (250 کیلومتر) برقرار کند. اما تله متری از وسیله نقلیه حدود هشت دقیقه پس از بلند شدن، نزدیک به پایان سوختن پس از مرحله خود، با مدیران مأموریت اسپیس ایکس، از جمله مدیرعامل و بنیانگذار، از دست رفت. الون ماسکمشتاقانه منتظر به روز رسانی در پخش زنده وب هستیم.
هرگز انتظار نمی رفت که این فضاپیما به یک مدار کامل به دور زمین برسد، در عوض در یک مسیر زیرمداری پرواز کند تا در اقیانوس آرام در سواحل هاوایی سقوط کند. ما امروز برای مدار قرار نداریم. ما تقریباً در مدار قرار می گیریم.” شیوا بهارادواجیک مهندس عملیات اسپیس ایکس، اضافه کرد که هدف این است که “به یک نیمرخ رانشی مشابه آنچه برای مدار نیاز داریم، و همچنین به سطح انرژی که سفینه برای ورود مجدد باید از بین ببرد.”
هیچ ارزشی ندارد که دومین ماموریت آزمایشی استارشیپ طولانی تر و بالاتر از اولین پرواز آزمایشی خود در 20 آوریل پرواز کرد، که با جدا شدن مرحله و انفجار شکست خورد. بنابراین SpaceX هنوز تلاش دوم را موفقیت آمیز می داند. آخرین سیگنال تله متری از پرتاب روز شنبه، ارتفاع استارشیپ را 148 کیلومتر یا 91 مایل تعیین کرد که بسیار بالاتر از محدوده 62 مایلی (100 کیلومتری) فضا است.
تایس میگوید: «راستش، روز فوقالعاده موفقی بود، حتی با وجود اینکه سریعاً بدون برنامهریزی هم تقویتکننده Super Heavy و هم کشتی را خراب کردیم. “این عالی است. ما داده های زیادی داریم و همه اینها به ما کمک می کند تا برای پرواز بعدی خود پیشرفت کنیم.»
اسپیس ایکس و انبوه تماشاگران اینجا در جزیره پادر جنوبی تنها کسانی نبودند که Starship را تشویق می کردند. خیلی به موفقیت موشک جدید اسپیس ایکس بستگی دارد، از جمله جدول زمانی برای بازگرداندن فضانوردان ناسا به سطح ماه.
برای مثال، آژانس فضایی Starship را به عنوان فرودگر ماه خود انتخاب کرد آرتمیس 3 ماموریتی که قرار است در اواخر سال 2025 یا اوایل سال 2026 فضانوردان را به ماه ببرد. و برنامه های اسپیس ایکس برای این موشک عظیم بسیار فراتر از ماه است.
متصل: ماموریت آرتمیس I ناسا به ما چه خواهد آموخت؟

زمانی که ماسک برای اولین بار مفهوم Starship را معرفی کرد، آن را حمل و نقل استعماری مریخ نامید. در تعیین جزئیات این سامانه در کنگره بین المللی فضانوردی در سپتامبر 2016او نام جدیدی را اعلام کرد: سیستم حمل و نقل بین سیاره ای.
همانطور که این نامهای قبلی نشان میدهند، فضاپیمای جدید برای کمک به بشریت طراحی شده است تا به گونهای بین سیارهای تبدیل شود – رویای دیرینه ماسک. اگرچه به نظر می رسد که جدول زمانی سال به سال تغییر می کند، اما این کارآفرین میلیاردر، Starship را به عنوان وسیله ای تصور می کند که به بشریت اجازه می دهد تا حضوری پایدار و دائمی در خارج از زمین داشته باشد.
پیشرفتی که می تواند این امر را محقق کند استفاده مجدد از Starship است. سیستم جدید گام تکاملی بعدی فراتر از موشک فالکون 9 اسپیس ایکس است که اکنون مرتباً با بوسترهای قبلی پرتاب می شود. با این حال، فقط فیرینگ ها و محموله های مرحله اول فالکون 9 قابل استفاده مجدد هستند – و استفاده مجدد معمولاً حداقل چند هفته طول می کشد. مرحله دوم فالکون 9 قابل استفاده مجدد نیست و پس از هر پرواز دور انداخته می شود.
از سوی دیگر، Starship به گونه ای طراحی شده است که به طور کامل و سریع قابل استفاده مجدد باشد. برج پرتاب موشک دارای دو غول پیکر استچوب غذاخوریسلاحهایی که برای رهگیری Super Heavy در حین بازگشت به سکوی پرتاب برای فرود طراحی شدهاند، و همچنین برای قرار دادن یک Starship فرود بر روی Super Heavy برای پرواز مجدد.
انتظار می رفت که پرتاب Starship منجر به افزایش نرخ پرتاب یک وسیله نقلیه جدید شود زیرا طراحی های پیشرفته بیشتری به سکوی پرتاب در Starbase می رسد. در حال حاضر، تکرارهای آزمایشی استارشیپ شامل هیچ یک از کابین ها یا اجزای حیاتی لازم برای حمل محموله یا پشتیبانی خدمه نمی شود، اما اسپیس ایکس روی موفقیت موشک شرط بندی کرده است. با این حال، اکنون اسپیس ایکس باید دلایل برچیدن استارشیپ را در آخر هفته بررسی کند و اقداماتی را برای جلوگیری از تکرار همان اتفاق در آینده اتخاذ کند.
زیرساخت پشتیبانی پرتاب سفینه فضایی ناسا مرکز فضایی کندی (KSC) در فلوریدا در چند سال گذشته در جریان بوده است و اسپیس ایکس قصد دارد از امکانات آنها در KSC پس از شروع پرواز منظم Starship استفاده کند. یک برج پرتاب Starship در Launch Complex-39A (LC-39A) در KSC ساخته شد و یک بازوی دسترسی خدمه به برج در LC-41 اضافه شد تا از پرتاب های خدمه فالکون 9 از چندین سایت پس از پرتاب استارشیپ به منطقه پشتیبانی کند. شنل.
در حرکت رو به جلو، اسپیس ایکس میتواند به دنبال انجام ماموریتهای آزمایشی استارشیپ حداکثر یکبار در ماه باشد، که در صورت تداوم، راه طولانیای به سوی صدور گواهینامه وسیله نقلیه برای پرتابهای خدمه به موقع خواهد بود. آرتمیس 3. از SpaceX موشک فالکون 9 در چند سال گذشته به طور متوسط بیش از یک بار در هفته راه اندازی شده است و هدف همیشه دستیابی به سرعت بالاتر برای وسیله نقلیه جدید این شرکت بوده است.
همانطور که Starship در مراحل توسعه خود پیشرفت می کند، ماسک از قابلیت های سریع استفاده مجدد این وسیله نقلیه تبلیغ کرده است و امیدوار است که شاهد راه اندازی، فرود و راه اندازی مجدد همان وسایل نقلیه چند بار در روز باشد که در نهایت احتمالاً به صدها پرتاب استارشیپ در هر هفته می رسد.



