مقالات

چسب با الهام از راننده ، شاخه های ماهی به سطوح نرم زیر آب | اخبار MIT



چسب با الهام از راننده ، شاخه های ماهی به سطوح نرم زیر آب | اخبار MIT

محققان MIT و سایر موسسات با الهام از ماهی هایی با یک چاله که از یک ارگان مکش تخصصی برای رعایت کوسه ها و سایر حیوانات دریایی استفاده می کند ، یک دستگاه چسب مکانیکی را طراحی کرده اند که می تواند به سطوح نرم تحت آب یا در شرایط شدید وصل شود و روزها یا هفته ها در آنجا بمانید.

محققان نشان می دهند ، این دستگاه می تواند به مخاط دستگاه گوارش پایبند باشد ، که لایه مخاطی آن اتصال هر نوع کپسول تحویل دارو را بسیار دشوار می کند. محققان با استفاده از سیستم چسب جدید خود ، نشان داده اند كه می توانند به خودكار اتوماتیک ، بدون موتورها ، برای تهیه داروهای ضد ویروسی یا GI RNA به GI دست یابند و همچنین می توانند آن را به عنوان سنسور بیماری ریفلاکس معده (GERD) مستقر کنند. این دستگاه را می توان برای نظارت بر محیط آبزی به ماهی شنا وصل کرد.

این طرح بر اساس مطالعات گسترده تیم تحقیقاتی دیسک Remora است. این دیسک ها دارای چندین خاصیت منحصر به فرد هستند که به آنها امکان می دهد تا محکم به میزبان های مختلف از جمله کوسه ها ، گاز و پرتوهای محکم بچسبند. با این حال ، چگونگی ترمیم ها چسبندگی به سطوح نرم و جابجایی پویا را حفظ می کنند تا حد زیادی ناشناخته باشد.

جیووانی Traverses ، استادیار مهندسی مکانیک می گوید: درک فیزیک و مکانیک اساسی چگونگی پایبندی این بخش از شیلات به یک ارگانیسم دیگر به ما کمک کرده است تا مبانی ایجاد یک سیستم لایه بندی مصنوعی را تعیین کنیم. “

پیشنهاد MIT Suggesder از MIT Silling (Troy) Kang نویسنده برجسته این مطالعه است که امروزه در آن ظاهر می شود ذاتتیم تحقیق همچنین شامل نویسندگان بیمارستان بریگام و بیمارستان زنان ، انستیتوی انستیتوی و کالج بوستون است.

طبیعت

بیشتر داروهای پروتئین و RNA نمی توانند به صورت خوراکی مصرف شوند زیرا قبل از جذب در رساله GI ، آنها تخریب می شوند. برای غلبه بر این ، آزمایشگاه Traverso روی دستگاه های پرورش دهنده کار می کند که می توانند بلعیده شوند و سپس به تدریج بار خود را برای روزها ، هفته ها یا حتی طولانی تر آزاد کنند.

یکی از اصلی ترین موانع این است که دستگاه گوارش با غشای مخاط لغزنده پوشیده شده است ، که به طور مداوم بازسازی می شود و چسبیدن به هر وسیله ای دشوار است. علاوه بر این ، هر وسیله ای که بتواند به این مخاط متصل شود ، احتمالاً از مواد غذایی یا مایعاتی که از طریق رساله حرکت می کنند ، جابجا می شود.

برای یافتن راه حلی برای این چالش ها ، تیم MIT به Remora ، همچنین به عنوان ماهی ماهی نیز معروف بود ، که برای حمل و نقل رایگان و دسترسی به قطعات غذایی در میزبان خود کلیک می کند. برای کشف چگونگی ترمیم به سطوح پویا و نرم به شدت ، این یک تراورس متحد با کریستوفر کالینی ، استادیار زیست شناسی در کالج بوستون است که تعمیرات و ماهی های دیگر را مطالعه می کند.

مطالعات آنها نشان داده است که توانایی Remora برای چسبیدن به میزبان خود بستگی به چندین ویژگی مختلف دارد. اول ، دیسک مکش بزرگ با مکیدن روی پایه فشار ، درست مانند پیستون ، چسبندگی را ایجاد می کند. علاوه بر این ، هر دیسک توسط ردیف صفحات به نام اسلات های پوشیده از بافت نرم به محفظه های چسبنده کوچک جداگانه تقسیم می شود. این محفظه ها به طور مستقل می توانند مکش اضافی از سطوح نرم ناهمگن ایجاد کنند.

نه نوع Remora وجود دارد و در هر یک از آنها این ردیف های لاملا کمی متفاوت تراز شده اند – برخی بسیار موازی هستند ، در حالی که برخی دیگر مدل هایی را با ردیف هایی که در زوایای مختلف تمایل دارند تشکیل می دهند. این اختلافات ، محققان را تشخیص می دهد ، می تواند کلید شفاف سازی سازگاری تکاملی هر گونه با میزبان خود باشد.

Remora Albescensگونه ای منحصر به فرد که در حفره دهان پرتوهای موکوئیدزی تجلی می یابد ، این تیم را به ایجاد دستگاه هایی با چسبندگی پیشرفته به سطوح نرم با جهت گیری غیر موجود و بسیار شیب دار از تخته های خود القا می کند. انواع دیگری از Remora ، که به شناگران بالا مانند مارلین و شمشیر ماهی متصل می شوند ، تمایل دارند که دارای جهت گیری های بسیار موازی باشند که به اسکله اتومبیل کمک می کنند بدون از دست دادن چسبندگی ، زیرا به سرعت در آب می کشند. گونه های دیگری که ترکیبی از ردیف های موازی و زاویه ای دارند می توانند به میزبان های مختلف وصل شوند.

سنبله های کوچک که از شکافها بیرون زده می شوند با اتصال به بافت میزبان به چسبندگی اضافی کمک می کنند. این سنبله ها ، که به آن اسپین نیز گفته می شود ، چند صد میکرون طول دارند و با حداقل تهاجمی روی پارچه می چسبند.

کانگ می گوید: “اگر مکش این بخش در معرض نیروی برش قرار بگیرد ، اصطکاک فعال شده توسط مسدود کردن مکانیکی اسپینها می تواند به حفظ مکش کمک کند.”

محیط آبکی

با تقلید از این خصوصیات آناتومیکی ، تیم MIT توانست دستگاهی با چسبندگی قوی مشابه برای کاربردهای مختلف در یک محیط زیر آب ایجاد کند.

محققان برای ایجاد دستگاه چسب خود ، که آنها را موسی می نامند (برای “یک سیستم چسبندگی نرم زیر آب مکانیکی”) از مواد لاستیک سیلیکونی و دمای هوشمند استفاده کردند. یک دستگاه کاملاً منفعل و به شکل دیسک حاوی ردیف هایی از شکاف مشابه با Remora است و می تواند با استفاده از انقباضات GI ، برای مخاط مخاط مخاطی باشد. محققان دریافتند که برای اهداف خود مؤثرترین مدل ردیف های شیب دار مؤثرترین است.

در داخل شکافها ، ساختارهای کوچک میکرو مانند وجود دارند که از نوارهای مشاهده شده در تعمیرات تقلید می کنند. این سنبله های کوچک از آلیاژ حافظه شکل ساخته شده اند که هنگام قرار گرفتن در معرض دمای بدن فعال می شوند و این باعث می شود سنبله ها مسدود شوند و روی سطح بافت ها بگیرند.

محققان نشان داده اند که این دستگاه می تواند به سطوح نرم و نرم و حتی در شرایط اسید مرطوب یا قوی ، از جمله خوک های معده ، دستکش نیتریل و تیلاپیا که در یک مخزن ماهی شناور می شوند ، وصل شود. آنها سپس دستگاه را برای چندین کاربرد مختلف از جمله نظارت بر آب آزمایش کردند. محققان پس از افزودن سنسور دما به دستگاه ، نشان داده اند که می توانند دستگاه را به ماهی وصل کنند و دمای آب را به طور دقیق اندازه گیری کنند در حالی که ماهی با سرعت بالا شنا می کند.

برای نشان دادن کاربردهای پزشکی ، محققان شامل یک سنسور امپدانس در دستگاه بودند و نشان دادند که می تواند در یک مدل حیوانی به مری بچسبد و به آنها اجازه می دهد ریفلاکس مایع معده را تحت نظر داشته باشند. این ممکن است جایگزینی برای روکش فعلی بازوها باشد که از طریق لوله ای که از طریق بینی یا دهان قرار می گیرد ، تأمین می شود و به قسمت پایین مری میخ می شود.

آنها همچنین نشان دادند که از این دستگاه می توان برای طولانی شدن انتشار دو نوع مختلف درمانی برای آزمایش حیوانات استفاده کرد. اول ، آنها نشان داده اند که می توانند داروهای HIV به نام Cabotegravir را در موادی که دستگاه را تشکیل می دهند (پلی کاپرولاکتون و سیلیکون) ادغام کنند. پس از چسبیدن به غشای مخاطی معده ، این دارو به تدریج برای مدت یک هفته از دستگاه پخش می شود.

Cabotegravir یکی از داروهای مورد استفاده برای پیش از پروپلاکس HIV قبل از قرار گرفتن در معرض HIV است. این روشهای درمانی معمولاً به صورت قرص روزانه یا به عنوان تزریق از هر دو تا دو ماه انجام می شود.

محققان همچنین نسخه ای از دستگاه را ایجاد کرده اند که می تواند برای تأمین مولکول های بزرگتر مانند RNA استفاده شود. برای این نوع زایمان ، محققان RNA را در میکروئید Slats قرار دادند که می تواند آنها را به قسمت معده تزریق کند. محققان با استفاده از RNA که یک ژن لوسیفاز را رمزگذاری می کند ، پروتئینی که از نور ساطع می کند ، نشان داده اند که می توانند ژن را با موفقیت به سلول های گونه یا مری تحویل دهند.

محققان اکنون قصد دارند دستگاه را برای ارائه انواع دیگر داروها و همچنین واکسن سازگار کنند. یکی دیگر از کاربردهای احتمالی استفاده از دستگاههای تحریک الکتریکی است که آزمایشگاه Traverso می تواند در هورمونهای اشتها اولیه کسب کند.

این نظرسنجی تا حدودی توسط بنیاد گیتس ، بخش مهندسی مکانیک MIT ، بریگام و بیمارستان زنان و آژانس بهداشت و درمان برای بهداشت تأمین شد.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا