مطالعه نشان می دهد که تحریک حسی 40 هرتز ممکن است برای برخی از بیماران آلزایمر برای سال ها مفید باشد | اخبار MIT


یک مقاله تحقیقاتی جدید نتایج پنج داوطلب را مستند می کند که پس از شرکت در یک آزمایش بالینی در مراحل اولیه MIT برای درمان بالقوه بیماری آلزایمر (AD) برای حدود دو سال به دریافت تحریک نور و صدا با فرکانس 40 هرتز ادامه دادند. نتایج نشان داد که برای سه شرکت کننده مبتلا به بیماری آلزایمر دیررس، چندین معیار شناخت به طور قابل توجهی بالاتر از بیماران آلزایمر قابل مقایسه در پایگاه های داده ملی باقی مانده است. علاوه بر این، در دو داوطلب دیررس که نمونههای پلاسما را اهدا کردند، سطح پروتئینهای تاو نشانگر زیستی آلزایمر به میزان قابل توجهی کاهش یافت.
سه داوطلبی که این مزایا را تجربه کردند، همگی زن بودند. دو شرکتکننده دیگر که هر کدام مرد با اشکال اولیه بیماری بودند، پس از دو سال هیچ مزیت قابلتوجهی نشان ندادند. مجموعه دادهها، اگرچه کوچک هستند، اما نشاندهنده طولانیمدتترین آزمایش تا به امروز از روش درمانی ایمن و غیرتهاجمی (به نام GENUS، برای جذب گاما توسط محرکهای حسی)، است که همچنین در یک کارآزمایی بالینی ملی که توسط Cognito Therapeutics وابسته به MIT انجام شده است، ارزیابی میشود.
نویسندگان در مقالهای با دسترسی آزاد نوشتند: «این مطالعه آزمایشی اثرات بلندمدت GENUS چندوجهی روزانه 40 هرتز را در بیماران مبتلا به AD خفیف ارزیابی کرد. آلزایمر و زوال عقل: مجله انجمن آلزایمر. ما دریافتیم که تحریک سمعی و بصری روزانه 40 هرتز به مدت 2 سال ایمن، امکان پذیر است و می تواند زوال شناختی و پیشرفت نشانگرهای زیستی را به ویژه در بیماران مبتلا به AD دیررس به تاخیر بیاندازد.
دایان چان، محقق سابق انستیتوی یادگیری و حافظه پیکوور و عصبشناس در بیمارستان عمومی ماساچوست، سرپرست و همنویسنده این مطالعه است. پروفسور Picower، Li-Huei Tsai، مدیر مؤسسه Picower و طرح پیری مغز در MIT، نویسنده ارشد و همکار این مطالعه است.
پسوند “برچسب باز”.
در سال 2020، MIT 15 داوطلب مبتلا به بیماری آلزایمر خفیف را در آزمایشی در مراحل اولیه ثبت نام کرد تا ارزیابی کند که آیا یک ساعت در روز تحریک نور و صدا با فرکانس 40 هرتز که از طریق یک پنل LED و بلندگو در خانه آنها ارائه میشود میتواند مزایای بالینی معنیداری داشته باشد یا خیر. چندین مطالعه روی موش ها نشان داده است که تحریک حسی قدرت و همزمانی امواج مغزی فرکانس گامای 40 هرتز را افزایش می دهد، نورون ها و اتصالات شبکه ای آنها را حفظ می کند، پروتئین های آلزایمر مانند آمیلوئید و تاو را کاهش می دهد و از یادگیری و حافظه پشتیبانی می کند. چندین گروه مستقل نیز در طول سال ها به اکتشافات مشابهی دست یافته اند.
آزمایش MIT، اگرچه به دلیل همهگیری کووید-19 متوقف شد، اما پس از سه ماه مزایای قابلتوجهی پیدا کرد. مطالعه جدید نتایج را در میان پنج داوطلبی که به مدت دو سال به استفاده از دستگاههای تحریک “برچسب باز” خود ادامه دادند، بررسی شد. این داوطلبان 30 ماه پس از ثبت نام اولیه خود برای یک سری آزمایشات به MIT بازگشتند. از آنجایی که چهار شرکتکننده کارآزمایی اولیه را بهعنوان گروه کنترل شروع کردند (به این معنی که در ابتدا تحریک 40 هرتز را دریافت نکردند)، استفاده از برچسب باز آنها شش تا نه ماه کوتاهتر از دوره 30 ماهه بود.
آزمایش در صفر، سه و 30 ماه پس از ثبت نام شامل اندازه گیری پاسخ امواج مغزی آنها به تحریک، اسکن حجم مغز MRI، اندازه گیری کیفیت خواب و یک سری از پنج تست استاندارد شناختی و رفتاری بود. دو شرکت کننده نمونه خون ارائه کردند. برای مقایسه با گروه کنترل درمان نشده، محققان سه پایگاه داده ملی بیماران آلزایمر را جستوجو کردند و هزاران نفر از آنها را با معیارهایی مانند سن، جنسیت، نمرات شناختی پایه و آزمونهای مجدد در مقاطع زمانی مشابه در یک دوره 30 ماهه مطابقت دادند.
نتایج و دیدگاه ها
سه داوطلب زن مبتلا به بیماری آلزایمر دیررس، بهبود یا کاهش آهستهتری را در اکثر تستهای شناختی نشان دادند، از جمله تفاوتهای مثبت قابلتوجهی در مقایسه با گروه کنترل در سه مورد از آنها. این داوطلبان همچنین در ماه 30 پاسخ امواج مغزی به تحریک را افزایش دادند و در اندازه گیری ریتم شبانه روزی بهبود یافتند. در آزمایشی که اخیراً توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده به عنوان اولین بیومارکر پلاسما برای تشخیص آلزایمر تأیید شد، دو داوطلب دیر شروع که نمونه خون دادند، افت قابل توجهی در تاو فسفریله (47 درصد برای یکی و 19.4 درصد برای دیگری) داشتند.
نویسندگان در ژورنال نوشتند: «یکی از متقاعدکنندهترین یافتههای این مطالعه کاهش قابل توجه pTau217 پلاسما، یک نشانگر زیستی که به شدت با آسیبشناسی AD مرتبط است، در دو بیمار دیررس که نمونههای خونی برای آنها در دسترس بود، بود. این نتایج نشان می دهد که GENUS ممکن است تأثیر بیولوژیکی مستقیمی بر آسیب شناسی آلزایمر داشته باشد، که مستلزم تحقیقات مکانیکی بیشتر در کارآزمایی های تصادفی بزرگتر است.
اگرچه نتایج کارآزمایی اولیه حفظ حجم مغز را پس از سه ماه در بین افرادی که تحریک 40 هرتز دریافت کردند، نشان داد، اما این در نقطه زمانی 30 ماهه معنیدار نبود. و دو داوطلب مرد زودرس هیچ پیشرفت قابل توجهی در نمرات آزمون شناختی نشان ندادند. به طور خاص، بیمارانی که زودتر شروع شدند، واکنش امواج مغزی به تحریک را به طور قابل توجهی کاهش دادند.
اگرچه نمونه کوچک بود، نویسندگان پیشنهاد کردند که تفاوت بین دو گروه از بیماران احتمالاً به دلیل تفاوت در شروع بیماری است تا تفاوت در جنسیت.
نویسندگان می نویسند: “GENUS ممکن است در بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر زودرس کمتر موثر باشد، به طور بالقوه به دلیل تفاوت های پاتولوژیک گسترده با بیماری آلزایمر دیررس که می تواند به پاسخ های متفاوت کمک کند.” تحقیقات آینده باید پیش بینی کننده های پاسخ درمانی مانند نشانگرهای ژنتیکی و پاتولوژیک را بررسی کند.
تیم تحقیقاتی در حال حاضر در حال بررسی این موضوع هستند که آیا GENUS در صورت تجویز قبل از شروع بیماری می تواند اثر پیشگیرانه داشته باشد. در مطالعه جدید شرکت کنندگان بالای 55 سال با حافظه طبیعی که یکی از اعضای خانواده نزدیکشان به بیماری آلزایمر، از جمله شروع زودهنگام، مبتلا بوده یا دارند، انتخاب شد.
علاوه بر چان و تسای، نویسندگان دیگر مقاله عبارتند از: گابریل دی ویک، برنان ال جکسون، هو جون سوک، نوح پی میلمن، ارین کیچنر، ونسا اس. فرناندز آوالوس، ام جی کوی، کنجی آئوکی، اریکا روئیز، اندرو بکر، مونیکا ژنگ، رمی فیلیپنزوم، رمی فیلیندرگن هامرشلاگ، استیون آرنولد، پیا کیویساک، مایکل بریک هاوس، الکساندرا توروتوگلو، امری ان. براون، ادوارد اس. بویدن، برادفورد سی دیکرسون، و الیزابت بی. کلرمن.
بودجه تحقیقاتی توسط بنیاد Freedom Together، بنیاد رابرت ای و رنه ای بلفر، بنیاد خیریه النور شوارتز، خانواده دالبی، چه کینگ لئو، امی ونگ و کالوین چین، کاتلین و میگل اکتاویو، بنیاد Degroof-VM، بنیاد خانواده هالیس، چیژن لیر، ادواردواریاب، لاله جواران، ادواردوآر، چیزن لی، ادوارد و هیل بواریان، برای تحقیقات تامین شد. و لی چن، خانواده کو هان، لستر گیمپلسون، دیوید بی. ایمز، جوزف پی دی ساباتو و نانسی ای. ساکاموتو، دونالد ای. و گلندا جی. ماتس، بنیاد خانواده کارول و ژان لودویگ، الکس هو و آن گائو، الیزابت ک. بنیاد هاردنر


