مقالات

دیدن بیشتر در میکروسکوپ انبساط اخبار MIT



دیدن بیشتر در میکروسکوپ انبساط اخبار MIT

در زیست شناسی ، بینایی همچنین می تواند منجر به درک محققان آزمایشگاه پروفسور ادوارد بویدون در انستیتوی تحقیقات مغز مک گور شود ، آنها متعهد می شوند که زندگی را مورد توجه قرار دهند. آنها با یک جفت روش جدید ، قابلیت های میکروسکوپ را برای تکنیک های توسعه برای تصاویر با وضوح بالا گسترش می دهند ، که این گروه در سال 2015 معرفی کردند-بنابراین محققان می توانند در همه جا هنگام نگاه به سلول ها و بافت ها در زیر میکروسکوپ سبک ، بیشتر ببینند.

بویدون ، استاد فناوری عصبی در MIT می گوید: “ما می خواهیم همه چیز را ببینیم ، بنابراین همیشه سعی می کنیم آن را بهبود بخشیم.” “کل عکس زندگی ، در کنار بلوک های اصلی ساختمانی آن ، واقعاً هدف است.” بویدون همچنین یک محقق در موسسه پزشکی هوارد هیوز و عضو تیم یانگ تان در MIT است.

با استفاده از روش های جدید برای رنگ آمیزی نمونه های خود و پردازش تصاویر ، کاربران بزرگ شدن میکروسکوپ اکنون می توانند طرح های روشن فرم های سلولی را در تصاویر خود مشاهده کرده و مکان های بسیاری از پروتئین های مختلف را در داخل یک نمونه بافت با وضوح و وضوح بیش از میکروسکوپ نور معمولی تعیین کنند. این پیشرفت ها ، هر دو در یک فرم دسترسی آزاد در مجله گزارش شده اند ارتباطات طبیعیروشهای جدیدی را برای ردیابی پیش بینی های باریک نورون ها و تجسم ارتباطات مکانی بین مولکول هایی که به سلامتی و بیماری کمک می کنند ، فعال کنید.

میکروسکوپ انبساط از هیدروژل استفاده می کند و آب را برای گسترش بافت های بیولوژیکی از نظر جسمی جذب می کند. هنگامی که نمونه بافت توسط هیدروژل اغوا شد ، هیدراته می شود. هیدروژل هنگام جذب آب متورم می شود و مکان های نسبی مولکول ها را در بافت حفظ می کند زیرا کمی آنها را از یکدیگر بیرون می کشد. در نتیجه ، هنگامی که بافت بزرگ شده در زیر میکروسکوپ نوری مشاهده می شود ، اجزای سلولی شلوغ جدا و متفاوت به نظر می رسند. این رویکرد که می تواند با کمک تجهیزات آزمایشگاهی استاندارد انجام شود ، باعث می شود تصاویر برای وضوح فوق العاده در اکثر تیم های تحقیقاتی در دسترس باشد.

از آنجا که اولین توسعه میکروسکوپ برای گسترش ، بویدون و تیمش همچنان به بهبود روش ادامه می دهند – افزایش وضوح آن ، ساده سازی روش ، ایجاد توابع جدید و ادغام آن با سایر ابزارها.

تجسم غشاهای سلولی

یکی از بیشترین دستاوردهای تیم روشی به نام غشای فراساختاری برای گسترش میکروسکوپ (UMEXM) است ، که آنها در شماره 12 فوریه از تعداد تعداد آنها توضیح دادند ارتباطات طبیعی. با استفاده از آن ، زیست شناسان می توانند از میکروسکوپ انبساط برای تجسم غشاهای نازک که مرزهای سلول ها را تشکیل می دهند و اندام های درون آنها را می بندند ، استفاده کنند. این غشاها ، که بیشتر از مولکول هایی به نام لیپیدها ساخته شده اند ، برچسب زدن در بافتهای دست نخورده برای تصاویر با میکروسکوپ نوری دشوار است. محققان هم اکنون می توانند از UMEXM برای بررسی زیرساخت سلولی و سازمان بافت استفاده کنند.

Tay Shin SM ’20 ، دکترا ’23 ، آزمایشگاه سابق Boyden و همکار J. Douglas Tan در مرکز تحقیقات اوتیسم Tan-Yang در MIT ، رهبری توسعه UMEXM است. وی می گوید: “هدف ما در ابتدا بسیار ساده بود: بیایید غشاها را در بافت دست نخورده برچسب گذاری کنیم ، مانند اینکه میکروسکوپ الکترونی از هشتم تتروکسید برای علامت گذاری غشاها برای تجسم غشاهای موجود در پارچه استفاده می کند.” “به نظر می رسد دستیابی به آن بسیار دشوار است.”

این تیم ابتدا مجبور شد یک برچسب را طراحی کند تا غشاهای موجود در نمونه های بافت در زیر میکروسکوپ نوری قابل مشاهده باشد. شین می گوید: “ما تقریباً باید از ابتدا شروع کنیم.” “ما واقعاً مجبور شدیم در مورد ویژگی های اصلی کاوشگر که باعث غشای پلاسما می شود فکر کنیم ، و سپس به این فکر کنیم که چگونه آنها را در میکروسکوپ انبساط بگنجانیم.” این به معنای مهندسی مولکول است که می تواند به لیپیدهایی که غشاء را تشکیل می دهند وصل می شوند و آن را مانند هیدروژل مورد استفاده برای گسترش نمونه بافت و مولکول فلورسنت برای دید وصل می کنند.

پس از بهینه سازی پروتکل برای گسترش میکروسکوپ برای تجسم غشای و آزمایش گسترده و بهبود پروب های بالقوه ، شین در اواخر شب در آزمایشگاه موفق بوده است. وی یک نمونه بافت گسترده از میکروسکوپ را قرار داد و خطوط تیز سلولها را دید.

با توجه به وضوح بالا که با گسترش فعال شده است ، این روش به تیم Boydon اجازه می دهد حتی دندریت های کوچک را که از سلولهای عصبی بیرون می آیند ، شناسایی کند و به وضوح پسوندهای طولانی آکسونهای باریک خود را مشاهده کند. محققان می گویند ، این نوع وضوح می تواند به محققان کمک کند تا مسیرهای نورون های فردی را در شبکه های کاملاً بهم پیوسته مغز دنبال کنند.

بویدون از ردیابی این فرآیندهای عصبی “اولویت اصلی زمان ما در علم مغز” استفاده می کند. چنین ردیابی به طور سنتی به میکروسکوپ الکترونیکی متکی است ، که به مهارت های تخصصی و تجهیزات گران قیمت نیاز دارد. شین می گوید از آنجا که میکروسکوپ بزرگنمایی از میکروسکوپ نور استاندارد استفاده می کند ، برای آزمایشگاه های سراسر جهان به مراتب بیشتر قابل دسترسی است.

شین و بویدون خاطرنشان می كنند كه كاربران یك میکروسكوپ انبساط می توانند در مورد نمونه های خود حتی بیشتر در مورد نمونه خود بیاموزند ، هنگامی كه توانایی جدید در فاش کردن غشاهای لیپید با برچسب های فلورسنت كه نشان می دهد پروتئین های خاص در كجا قرار دارند. بویدون می گوید: “این مهم است زیرا پروتئین ها کارهای زیادی را انجام می دهند ، اما شما می خواهید بدانید که آنها از نظر ساختار سلولی کجا هستند.”

یک نمونه ، بسیاری از پروتئین ها

برای این منظور ، محققان دیگر نباید فقط چند پروتئین را انتخاب کنند تا ببینند چه زمانی از میکروسکوپ انبساط استفاده می کنند. با استفاده از روشی جدید به نام Redecting Multiplexed (MultiXR) ، کاربران هم اکنون می توانند بیش از 20 پروتئین مختلف را در یک نمونه برچسب گذاری و ببینند. زیست شناسان می توانند از این روش برای تجسم مجموعه های پروتئین استفاده کنند ، ببینند که چگونه آنها با توجه به یکدیگر سازماندهی می شوند و فرضیه های جدیدی در مورد نحوه تعامل آنها ایجاد می کنند.

کلید این روش جدید گزارش شده در 9 نوامبر 2024 ، در ارتباطات طبیعیتوانایی اتصال مکرر آنتی بادی های فلورسنت به پروتئین های خاص در یک نمونه بافت بزرگ شده ، به تصویر کشیدن آنها ، سپس از بین بردن آنها و استفاده از مجموعه جدیدی از آنتی بادی ها برای آشکار کردن مجموعه جدیدی از پروتئین ها است. کانگ Postdoc Jinyoung هر مرحله از این فرآیند را تازه می کند ، و اطمینان می دهد که نمونه های بافت دست نخورده باقی مانده و پروتئین های مشخص شده در هر دایره تصاویر سیگنال های روشن تولید می کنند.

تیم بویدون پس از گرفتن تصاویر بسیاری از یک نمونه ، با چالش دیگری روبرو است: چگونه اطمینان حاصل شود که این تصاویر در تراز کامل قرار دارند تا بتوانند با هم همپوشانی داشته باشند ، یک تصویر نهایی تولید می کنند که موقعیت های دقیق تمام پروتئین هایی را نشان می دهد که برچسب و تجسم هستند.

میکروسکوپ برای انبساط به زیست شناسان این امکان را می دهد تا برخی از کوچکترین ویژگی های سلول ها را تجسم کنند ، اما به منظور یافتن ویژگی های یکسان بارها و بارها در طول چندین محافل از تصاویر ، تیم بویدون ابتدا مجبور شد به یک ساختار بزرگتر برگردد. مارگارت شرودر ، دانشجوی فارغ التحصیل در آزمایشگاه بویدون ، که مدیریت توسعه Multixr است ، توضیح می دهد: “این مناطق بصری واقعاً ریز و درشت هستند و شما در حال تلاش برای یافتن این زمینه واقعاً ریز در یک ژل هستید ، که در واقع پس از گسترش آن بسیار بزرگ می شود.”

برای اینکه هر بار در جای مناسب حرکت کند ، تیم تصمیم گرفت رگ های خونی را که از هر نمونه بافت عبور می کنند علامت گذاری کنند و از آنها به عنوان راهنما استفاده کنند. به منظور اجازه تراز دقیق ، برخی از جزئیات ظریف نیز لازم است که در هر تصویر به صورت متوالی ظاهر شوند. این تیم به چندین پروتئین ساختاری مراجعه کرده است. با استفاده از این نقاط مرجع و نرم افزار پردازش تصویر شخصی ، این تیم توانست تمام تصاویر نمونه خود را در یک ادغام کند و نشان داد که چگونه پروتئین هایی که به طور جداگانه تجسم می شوند نسبت به یکدیگر ترتیب داده می شوند.

این تیم از MultiXR برای بررسی پلاک های آمیلوئید – خوشه های پروتئین بی پروا که به طرز ناچیزی در مغز تحت تأثیر بیماری آلزایمر ایجاد می شوند ، استفاده می کند. “ما می توانیم به داخل این پلاک های آمیلوئید نگاه کنیم و بپرسیم که درون آنها چیست؟ و از آنجا که ما می توانیم برای بسیاری از پروتئین های مختلف رنگ آمیزی کنیم ، می توانیم یک مطالعه نفوذپذیری بالایی انجام دهیم. ” این تیم 23 پروتئین مختلف را برای دیدن در تصاویر خود انتخاب کرد. این رویکرد شگفتی هایی را نشان داد ، مانند وجود برخی از گیرنده های انتقال دهنده عصبی (AMPAR). بویدون می گوید: “در اینجا یکی از مشهورترین گیرنده ها در کل علوم اعصاب است و در آنجا وجود دارد که در یکی از مشهورترین ویژگی های متمایز مولکولی آسیب شناسی در عصب شناسی پنهان شود.” هنوز مشخص نیست که اگر وجود داشته باشد ، گیرنده ها در بیماری آلزایمر بازی می کنند – اما این یافته نشان می دهد که چگونه توانایی دیدن سلولهای داخلی بیشتر می تواند جنبه های غیر منتظره زیست شناسی را در معرض نمایش بگذارد و سؤالات معاینه جدیدی را مطرح کند.

بودجه این کار از MIT ، لیزا یانگ و ی. اوا تان ، جان دور ، پروژه بشردوستانه آزاد ، موسسه پزشکی هوارد هیوز ، ارتش ایالات متحده ، تحقیقات سرطان انگلیس ، جدید است. مؤسسات بهداشت ، لور مک گاورن ، سرمایه گذاری خوب ، آینده اشمیت ، سامسونگ ، ماتور کار ، بورسیه Collamore-Rogers ، بنیاد ملی علوم ایالات متحده ، بنیاد آلانا ایالات متحده ، Halis Glenda Mates ، David B. Emmes ، Thomas A. Sticks ، Avni W. Shah ، Kathleen Octavio ، ورودی های خوب/بشردوستانه باز و برنامه Horizon 2020.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا