انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا هم هرج و مرج و هم امید به همراه دارد اخبار


زیرساخت های علمی در حال فروپاشی ونزوئلا در سال های اخیر به نقطه بحرانی رسیده است تحت سیاست های دولت سوسیالیستی نیکلاس مادورو و بحران اقتصادی ویرانگر. در بحبوحه انتخابات ریاست جمهوری مورد مناقشه 28 جولای، کشور اکنون در هرج و مرج بزرگتری فرو رفته است، و نگرانی جدی اما همچنین امیدی در میان جامعه پژوهشی در محاصره وجود دارد.
تقریباً بلافاصله پس از انتخابات، شورای ملی انتخابات – که بسیاری معتقدند در جیب مادورو است – اعلام کرد که مادورو نامزد مخالفان ادموندو گونزالس را با حدود 51 درصد آرا شکست داده است. به نظر می رسید مادورو برای سومین دوره شش ساله ریاست جمهوری آماده است، اما اپوزیسیون گفت که بررسی نتایج رای گیری نشان می دهد که گونزالس حدود 67 درصد آرا را به دست آورده است. بسیاری از ناظران از جمله اتحادیه اروپا خواستار سرعت عمل شدند انتشار صورتجلسه رسمی رای گیری و تأیید مستقل نتیجه.
تظاهرات خشونت آمیز از هر دو طرف همراه با سرکوب گسترده دولت مادورو علیه مخالفان سیاسی دنبال شد. گفته می شود بیش از 20 نفر در این خشونت ها کشته شده اند و بیش از 2000 نفر دستگیر شده اند. رهبر حزب مخالف ماریا کورینا ماچادو که خود از شرکت در انتخابات منع شده بود، مخفی شد. در همین حال، گونزالس از حضور در دادگاه عالی کشور برای جلسه استماع مربوط به نتایج انتخابات خودداری کرده است و دلیل آن نگرانی برای امنیت خود و عدم تمایل به شرکت در روندی است که به گفته وی اراده مردم ونزوئلا را تضعیف می کند.
اومبرتو روخاسفیزیکدان دانشگاه مرکزی ونزوئلا در کاراکاس، میگوید شش دانشجوی مؤسسه او در پیامدهای پس از انتخابات بازداشت شدهاند و یک استاد علوم انسانی از فرودگاه ناپدید شده است. وی می افزاید که از آنجایی که دوره فعلی دانشگاه تا 16 اوت به پایان نمی رسد، دانشکده علوم قبلاً سخنرانی ها را به صورت آنلاین برای محافظت از دانشجویان و کارکنان منتقل کرده است. آنها به بررسی اینکه آیا کلاس ها باید در زمان شروع ترم جدید در پایان سپتامبر، مجازی باقی بمانند، ادامه خواهند داد.
روجاس میگوید: «فقدان بودجه برای مدت طولانی مشکل بزرگی است – در زمینه کاری من، که میکروسکوپ الکترونی و میکروسکوپ نیروی اتمی است، ما در دریافت پشتیبانی برای نگهداری تجهیزات و تهیه تجهیزات جدید با مشکل مواجه شدهایم. دنیای شیمی. او توضیح می دهد که به طور کلی، دولت مادورو حمایت مالی محدودی از دانشگاه ها دارد و این شامل حقوق اساتید می شود.
وضعیت دانشگاه های تحقیقاتی ونزوئلا و شرکت های علمی این کشور طی سالیان متمادی به طور پیوسته بدتر شده است.
حقوق پایه ماهیانه 19 دلار
روخاس تخمین می زند که در حال حاضر، حقوق اولیه اساتید کامل در دانشگاه های ونزوئلا معادل حدود 19 دلار (15 پوند) در ماه است، و سپس پاداش های دولتی این رقم را به نزدیک به 175 دلار در ماه می رساند. او خاطرنشان کرد که این در مقایسه با درآمد ماهانه تقریباً 3000 دلار برای اساتید تمام وقت در کشور در سال 2002 است که تا سال 2017 به حدود 1450 دلار کاهش یافته بود.
روجاس میگوید: «ما در حال حاضر در مورد دستمزدهای بسیار بسیار پایین صحبت میکنیم، و این بدان معناست که بیشتر کارکنان ما دانشگاه را ترک کردهاند یا مجبور شدهاند مشاغل دیگری را انتخاب کنند تا بتوانند کارهای اولیه را پوشش دهند. و دیگران کشور را ترک کرده اند تا شغل خود را در جای دیگری دنبال کنند.»
در واقع کلودیو بیفانوشیمیدان معدنی و رئیس آکادمی علوم آمریکای لاتین (ACAL) تخمین می زند که 20 درصد از دانشمندان ونزوئلا در سال های اخیر مهاجرت کرده اند.
بیفانو می گوید: «این عدد بسیار قابل توجهی است، با توجه به اینکه جامعه علمی ما کوچک بود و محققانی که مهاجرت کردند جزو بهترین آموزش دیده ها و پربازده بودند. “به عنوان رئیس ACAL، از طریق پروژهای که از پروژههای تحقیقاتی در حال انجام دانشمندان ونزوئلا حمایت میکند، توانستم نیازهای آنها را به طور مستقیم بررسی کنم – برای تهیه معرف برای پروژههای آنها، تعمیر تجهیزات یا خرید قطعات یدکی، انجام کار پایان نامه میدانی و نظارت. .

او می گوید ونزوئلا «محققان بسیار کمی» در چندین زمینه علمی، به ویژه فیزیک، شیمی و ریاضیات دارد. بیفانو هشدار می دهد: «عملاً هیچ ریاضی دان و فیزیکدانی در دانشگاه ها و مؤسسات تحقیقاتی کشور باقی نمانده و هیچ برنامه ای برای تربیت نسل جدید محقق وجود ندارد».
وی می افزاید: «همراه با مشکلات در تهیه معرف ها و تجهیزات برای تحقیقات، می توان درک کرد که آزمایشگاه ها در کشور تعطیل شده اند، خطوط تولیدی تحقیقات باید پایان یابد و بسیاری از برنامه های تحصیلات تکمیلی پایان یافته است».
بنیامین شریفکر یک شیمیدان فیزیک در دانشگاه سیمون بولیوار در کاراکاس و رئیس سابق دانشگاه متروپولیتن کاراکاس، موافق است که تحقیقات در دانشگاههای ونزوئلا عملاً متوقف شده است. شریفکر نیز مانند بیفانو مشکلاتی مانند کمبود معرف ها و تجهیزات قدیمی که قابل تعمیر نیستند را برجسته کرد. او می گوید: «تحقیقات بسیار بسیار بسیار کمی در حال انجام است.
او می افزاید: «در حال حاضر دو سه نفر از آنها در حال انجام آزمایش هستند… بقیه یا تعطیل هستند یا شاگردانشان به خارج از کشور رفته اند. برخی در حال انجام برخی کارها از راه دور هستند، با گروه های خارج از کشور همکاری می کنند، اما هیچ تحقیق تجربی انجام نمی دهند.
عدم شفافیت
به نظر میرسد یکی دیگر از موانع اصلی عدم شفافیت در نحوه عملکرد برنامههای مالی تحقیقات ملی ونزوئلا باشد. به گفته بیفانو، منابع کمیابی که دولت از طریق وزارت علوم و فناوری به پژوهش اختصاص می دهد، با فرآیند ارزیابی مشخصی تخصیص نمی یابد. او میگوید، در عوض، این پول بر اساس معیارهای خود وزارتخانه تخصیص مییابد که بستگی به اولویتهای خودش و اینکه چه کسی این پروژه را پیشنهاد میکند، دارد.
شریف کار در دانشگاه سیمون بولیوار می گوید که هیچ استاد شیمی با پروژه های تحقیقاتی دولتی را نمی شناسد. او می گوید: «البته بسیاری از افراد پیشنهادهایی نوشته اند اما رد شده اند. هیچ سیستم باز برای ارزیابی پیشنهادات پژوهشی وجود ندارد و همه پیشنهادات تایید شده از سوی افراد نزدیک به دولت است.
ایسماردو بونالدهفیزیکدان مؤسسه تحقیقات علمی ونزوئلا و رئیس سابق آکادمی علوم فیزیکی، ریاضی و طبیعی ونزوئلا، موافق است که “درصد قابل توجهی از پروژه های تحقیقاتی” که به دولت اعطا می شود از طریق بررسی همتایان تامین نمی شود.
به گفته بونالد، آخرین باری که او آزمایشاتی را در آزمایشگاه خود انجام داد حدود سال 2018 بود. کار او به مایعات برودتی نیاز دارد و در حالی که نیتروژن دارد، هلیوم ندارد زیرا بسیار گران است. در نتیجه، او مجبور شد تمرکز خود را به فیزیک نظری معطوف کند.
بونالده می افزاید که بهره وری علمی ونزوئلا در 15 سال گذشته به شدت کاهش یافته است. او یک نویسنده مشترک است تجزیه و تحلیل آخرین سال، نشان می دهد که این کشور تا قبل از سال 2008، پنجمین کشور تولیدکننده علمی در آمریکای لاتین بود و تقریباً 3000 مقاله علمی در سال تولید می کرد. با این حال، از آن زمان به بعد، این کشور به رتبه 11 سقوط کرده است و تنها حدود 1000 نشریه در سال تولید می کند – کاهش بیش از 60٪.
امید به رهبری جدید

در صورت باقی ماندن مادورو در قدرت، رهبران علمی کشور کاهش مداوم بخش تحقیقات را پیش بینی می کنند. شریفکر هشدار می دهد: «فعالیت های علمی در ونزوئلا در دو دوره قبلی ریاست جمهوری مادورو به میزان قابل توجهی کاهش یافت و یک دوره دیگر فاجعه بار خواهد بود. تا زمانی که دولت را تغییر ندهیم و دموکراسی را احیا نکنیم، انتظار اینکه دانشگاه ها به درستی کار کنند و تحقیقات به سطح قبلی خود بازگردد، بسیار دشوار است.
او می افزاید: «اگر بالاخره ادموندو گونزالس رئیس جمهور شود، انتظار ما این است که مؤسسات کار کنند – شاید برای مثال، در شورای تحقیقاتی خود بررسی همتا داشته باشیم».
روخاس همچنین خوشبین است که ریاست جمهوری گونزالس می تواند تغییرات قابل توجهی در سیاست ایجاد کند که اقتصاد را بهبود بخشد. او امیدوار است که این امر منابع بیشتری را برای حوزههایی مانند علوم نانو، پزشکی بیماریهای گرمسیری و سایر مناطقی که از کمبود حمایت مالی رنج میبرند، ایجاد کند.
روخاس می گوید: “من بسیار امیدوار هستم – این یک زلزله سیاسی است و این بدان معنی است که همه قطعات باید حرکت کنند.” البته اولین واکنش دولت این است که چنگال خود را محکم کند، اما نمی توان 70 درصد مردم را که مخالف آن هستند نادیده گرفت.


