آلودگی هوا باکتری های روده را از بین می برد و خطر ابتلا به بیماری های مزمن را افزایش می دهد

پس از هشت سال سرزنش خود، شالان چینده، کارگر مزرعه متوجه شد که سلامتی ضعیف او تقصیر او نیست. با رفلاکس ثابت اسید و سوزش سر دل شروع شد. دستها و پاهایش درد میکردند و برخی صبحها گیج و خسته از خواب بیدار میشد. نفخ بدتر شد و به دنبال آن سردرد شدید حتی در روزهایی که غذای ساده خانگی می خورد.
هنگامی که او در نهایت تحت آزمایشات پزشکی قرار گرفت، تشخیص داده شد که او مبتلا به دیابت نوع 2 است. او مصمم بود که بفهمد پشت آن چه چیزی نهفته است. این مرد 49 ساله میگوید: «من سبک زندگی سالمی را دنبال میکنم، اما مشکلاتم هر سال بیشتر میشد. با افزایش دوز دارو، او شروع به ردیابی از بدتر شدن علائم کرد. در روزهای پر آلودگی، او متوجه شد که تنگی نفس او افزایش یافته، چشمانش می سوزد و رفلاکس اسید با شدت دردناک بازگشته و باعث سردرد می شود که فقط با مسکن یا ضد اسید تسکین می یابد. وقتی او این مشاهدات را با پزشکش در میان گذاشت، او به او گفت که آلودگی هوا در علائم او نقش داشته است.

چینده برای بیش از 15 سال در یک مهد کودک نیشکر در روستای خود در ماهاراشترا، هند کار می کرد. این مهدکودک ها در سراسر منطقه پخش شده اند و انبوهی از ساقه های باقی مانده نیشکر که انباشته می شوند اغلب سوزانده می شوند و دود غلیظی را به بیرون می فرستند.
تجربه چینده اکنون بازتاب مجموعه رو به رشدی از تحقیقات بینالمللی است، و در جهانی که سازمان بهداشت جهانی میگوید 99 درصد مردم هوای ناامن تنفس میکنند، عواقب آن بسیار فراتر از یک روستا است. دانشمندان دریافتهاند که آلودگی هوا در ریهها متوقف نمیشود، بلکه میتواند به عمق بدن نفوذ کند و تریلیونها باکتری را که در روده زندگی میکنند مختل کند.1 این میکروب ها برای هضم، متابولیسم و ایمنی ضروری هستند. هنگامی که آلودگی با آنها تداخل داشته باشد، می تواند باعث تغییرات بیولوژیکی مرتبط با دیابت، چاقی، بیماری های گوارشی، بیماری های قلبی عروقی و سایر بیماری های مزمن شود.
راه های جدید آسیب
داستان چینده تنها یک پنجره به یک معمای علمی بسیار بزرگتر است. تعیین تأثیر آلودگی هوا بر روده دشوار است زیرا متغیرهای زیادی وجود دارد. اما یک کارآزمایی تصادفی در اوگاندا یکی از واضحترین سرنخها را ارائه میکند. محققان برای کاهش آلودگی هوا، لامپهای نفت سفید دودی را با لامپهای خورشیدی تمیز جایگزین کردند، سپس نمونههای مدفوع را قبل و بعد از سوئیچ برای تجزیه و تحلیل باکتریها و ویروسهای رودهای گرفتند.2

آنها دریافتند که بزرگترین تغییرات در باکتری های روده نیست، بلکه در ویروس هایی است که باکتری ها و سایر میکروب هایی که در روده زندگی می کنند به نام فاژها را آلوده می کنند. پگی لای از دانشکده پزشکی هاروارد، که رهبری مطالعه اوگاندا را بر عهده داشت، میگوید مهمترین تغییر در ویروم روده، اکوسیستم ویروسی بدن است. به دنبال کاهش قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا، سازماندهی مجدد گسترده ای از جامعه فاژها را نشان داد. پس از تغییر به لامپ های نور خورشید، تیم همچنین متوجه افزایش باکتری های مفید و فیبر دوست مرتبط با تولید بوتیرات شد، ترکیبی که برای آرام کردن التهاب شناخته شده است. در همین حال، باکتری های مرتبط با التهاب کاهش می یابد.
زنانی که از لامپ های خورشیدی استفاده کردند، مشکلات تنفسی کمتری را گزارش کردند، اگرچه عملکرد ریه در طول دوره مطالعه تغییری نکرد. لای میگوید که نتیجه نهایی این است که هوای پاکتر میتواند به روده کمک کند و روده سالمتر میتواند به ریهها کمک کند.
لای میگوید: «بینی و دهان را بهعنوان دو در در نظر بگیرید که به یک راهرو منتهی میشوند. هنگامی که هوای آلوده تنفس می کنیم، برخی از کوچکترین ذرات در ریه ها باقی نمی مانند، بلکه در نهایت آنها را می بلعیم. هنگامی که این ذرات به روده می رسند، می توانند پوشش روده، دیواره محافظ داخلی روده را تحریک کنند و سیستم ایمنی را تحریک کنند، در نتیجه برخی از میکروب ها را تغییر می دهد که می توانند رشد کنند. برای رشد با هم، این می تواند تعادل جامعه میکروبی در روده را تغییر دهد.
با آلودگی هوای داخل ساختمان متوقف نمی شود. در ایتالیا، سطوح بالاتر آلودگی هوا ناشی از ترافیک، ترکیب باکتریایی روده کودکان را تغییر داد.3 آلاینده های ترافیکی، از جمله ذرات ریز ناشی از انتشار وسایل نقلیه، اغلب با مواد شیمیایی واکنشی ساطع شده از ترافیک مخلوط می شوند، پس از استنشاق واکنش هایی را در بدن ایجاد می کنند و مولکول های مضری تولید می کنند که می تواند به باکتری های روده آسیب برساند و متابولیسم را مختل کند. اگرچه این مطالعه به این بیماری توجه نکرد، اما تغییرات یافت شده مشابه تغییراتی بود که قبلاً با مشکلات متابولیک مرتبط بود.4

Treisa Thomas، محقق بهداشت محیطی که کار خود را در مورد ارتباط بین آلودگی هوا و اختلال در میکروبیوم روده منتشر کرده است، توضیح می دهد که آلاینده ها مانند ذرات ریز گرد و غبار می توانند باعث التهاب و استرس در سراسر بدن شوند. آلودگی همچنین میتواند دیوارههای محافظ رودهها را تضعیف کند و آنها را «نفوذپذیر» کند و به مواد مضر اجازه عبور دهد.
و از آنجایی که ریه ها، کبد، مغز و روده به هم متصل هستند، آلودگی می تواند سیگنال ها یا ذرات التهابی را به روده بفرستد و اکوسیستم آن را بیشتر مختل کند. علاوه بر این، آلایندههایی مانند ذرات ریز میتوانند باکتریهای روده را به گونهای جابجا کنند که با تنظیم قند خون تداخل داشته باشد و به طور بالقوه خطر مقاومت به انسولین و دیابت را افزایش دهد.
در طول سال ها، بسیاری از مطالعات تلاش کرده اند تا ارتباط بین آلودگی هوا و اختلالات متابولیک را کشف کنند. برای مثال، در چین، دانشمندان قرار گرفتن افراد مسن در معرض PM2.5، ذرات ریز با قطر کمتر از 2.5 میکرومتر که به راحتی می توانند وارد جریان خون شوند را ردیابی کردند.5 آنها دریافتند که سطوح بالاتر آلودگی با تغییرات در شیمی خون و مقاومت بالاتر به انسولین، که یک علامت هشدار دهنده اولیه دیابت نوع 2 است، مرتبط است.
در سرتاسر جهان، ۲.۱ میلیارد نفر با استفاده از اجاقهای ناکارآمد آشپزی میکنند و خانوادهها را در معرض سطوح خطرناک آلودگی هوا قرار میدهد، زیرا منابع انرژی پاک در دسترس نیستند. چینده می گوید که بیش از سه دهه است که روی اجاق سنتی آشپزی می کند. او با آگاهی از خطرات، اقداماتی را برای کاهش قرار گرفتن در معرض خود انجام می دهد و هر زمان که وارد مناطقی با هوای بسیار آلوده می شود از ماسک استفاده می کند.
هزینه بهداشت نامشخص
اگرچه ارتباط بین آلودگی هوا و بیماریهای متابولیک یا تنفسی به خوبی ثابت شده است، اما محققان اکنون نشانههایی پیدا کردهاند که نشان میدهد این اثرات ممکن است عمیقتر باشد. توماس میگوید: میکروبهای تغییر یافته روده میتوانند بر عملکرد مغز از طریق محور روده-مغز تأثیر بگذارند و احتمالاً بر رشد عصبی تأثیر بگذارند یا به شرایطی مانند اضطراب یا زوال شناختی کمک کنند، اگرچه شواهد در اینجا هنوز زود است. مطالعه ای روی بیش از 1000 بزرگسال چینی نشان داد که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض هوای آلوده میکروب های روده را به روش های قابل اندازه گیری تغییر می دهد. سطوح بالاتر آلودگی با از دست دادن برخی از باکتریهای مفید، اختلال در مسیرهای متابولیسم انرژی میکروبی و تغییرات در متابولیتهای خون مرتبط است که به نوبه خود با خطر بالاتر زوال شناختی همراه است. 6
علاوه بر این، توماس هشدار میدهد که کودکانی که در معرض هوای کثیف قرار میگیرند، میتوانند اختلالات طولانیمدت در میکروبیوم روده خود را تجربه کنند که به طور بالقوه خطر ابتلا به بیماریهای مزمن را در آینده افزایش میدهد.
لای میافزاید: «قویترین نتیجهگیری در حال حاضر در مورد علائم است؛ پیوندهایی با بیماریهای خاص فراتر از آن، امیدوارکننده است، اما حل نشده است.
حتی در حالی که دانشمندان به کشف این ارتباطات ادامه می دهند، افرادی مانند Malan Barwade با عواقب بعدی دست و پنجه نرم می کنند. در هشت سال گذشته، این مرد 60 ساله ساکن ماهاراشترا با رفلاکس شدید اسید دست و پنجه نرم می کرد. او به قدری نگران سردردهایی است که باعث می شود که همیشه یک آنتی اسید به همراه داشته باشد.
او میگوید: «من غذاهای خانگی میخورم و مراقب سلامتیام هستم، اما دورههای سوزش سر دل را تجربه میکنم. او مانند چینده در نزدیکی یک مهد کودک نیشکر زندگی می کند که گاهی خانه اش را با دود می پوشاند. او می گوید: “اگر به گیاهان نزدیک خانه نگاه کنید، تقریباً همه آنها خاکستری با دوده هستند.” از آنجایی که آلودگی هوا سلامت او را بدتر می کند، او مجبور می شود کار مزرعه خود را که تنها امرار معاش است، رها کند.

محافظت از روده
اجتناب از قرار گرفتن در معرض به ندرت گزینه ای برای افرادی مانند Chinde و Barwade است. توماس میگوید: «شاید همیشه نتوانیم از هوای آلوده فرار کنیم، اما راههایی برای محافظت یا حفظ تعادل رودههایمان وجود دارد. غذاها و گیاهان با فیبر بالا باکتری های مفید روده را تغذیه می کنند، به ویژه آنهایی که اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه تولید می کنند که به کاهش التهاب و تقویت سد روده کمک می کند. یک رژیم غذایی متنوع و گیاهی می تواند با آسیب های ناشی از آلودگی مقابله کند. مکمل هایی مانند پروبیوتیک ها و پری بیوتیک ها نیز می توانند به بازیابی تنوع میکروبی کمک کنند. او خاطرنشان می کند که در حالی که مطالعات انسانی محدود است، آنها یک گزینه کم خطر هستند که ارزش بررسی دارد.
توماس میگوید: «راهحل این است که با تغییر به سوختهای پاکتر، استفاده از تصفیهکنندههای هوا یا پرهیز از فعالیتهای خارج از منزل در دورههای آلودگی بالا، میزان قرار گرفتن در معرض آن را کاهش دهیم. او می افزاید که آنتی اکسیدان ها، فعالیت بدنی منظم و کاهش استرس به حفظ پوشش محافظ روده و تعادل ایمنی کمک می کند.

Bo-Yi Yang از دانشگاه Sun Yat-Sen چین، که مطالعه می کند چگونه بودن در فضای باز می تواند بر سلامت افراد تأثیر بگذارد، می گوید مکانیسم های دقیق تأثیر فضای سبز بر میکروبیوم انسان نامشخص است. با این حال، او می گوید که فضاهای سبز می توانند میکروبیوتای محیط را تغییر دهند. درختان و علفها میتوانند میکروبیوم هوا را با آزاد کردن ذرات گیاهی حامل میکروب، ترشح ترکیبات آلی فرار و تغییر آب و هوا شکل دهند که سپس بر فعالیتهای میکروبی در هوا تأثیر میگذارد.
یانگ اشاره میکند که شواهد نشان میدهد که فضاهای سبز مسکونی میتوانند میکروبیوتا را در گرد و غبار داخل خانه تغییر دهند. بنابراین، قرار گرفتن در محیطهای سبزتر ممکن است انتقال میکروبهای محیطی را از طریق تنفس، تماس با پوست یا بلع به بدن انسان افزایش دهد.
مناطق سبزتر همچنین دارای سطوح پایینتری از آلودگی هوا هستند که بر تنوع و فراوانی میکروبها در روده انسان تأثیر میگذارد. علاوه بر این، بسیاری از مطالعات تأیید می کنند که فعالیت بدنی منظم می تواند بر ترکیب میکروبی روده تأثیر بگذارد و به متابولیسم و سلامت روده کمک کند.7 فضاهای سبز می توانند فعالیت بدنی را تشویق کنند که خود به سلامت روده کمک می کند و استرس روانی را کاهش می دهد، عامل دیگری که بر میکروبیوم تأثیر می گذارد.
اما کارشناسان می گویند که گام های عملی به تنهایی کافی نیستند، زیرا هنوز سردرگمی گسترده ای در مورد نحوه تعامل آلودگی با روده وجود دارد. رایج ترین باور این است که آلودگی تنها بر ریه ها تأثیر می گذارد. توماس میگوید: «مردم تصور میکنند روده محافظت شده است زیرا درونی است.» اما آلایندههای استنشاقی میتوانند از ریهها به روده بروند.
یکی دیگر از باورهای غلط این است که روده پس از آسیب نمی تواند خود را ترمیم کند. او اشاره می کند که میکروبیوم بسیار انعطاف پذیر است. با یک رژیم غذایی و سبک زندگی خوب، میکروبیوم روده را می توان بازسازی کرد.
برای چیند، این تحقیق زمینه بیشتری را نسبت به پاسخ های مستقیم ارائه می دهد. سالها بیماری باعث شد که او به دنبال دلایل باشد، و در حالی که تعیین یک علت واحد دشوار است، علم شروع به نشان دادن چگونگی قرار گرفتن در معرض محیطی کرده است که چگونه میتواند سلامت را در طول زمان شکل دهد. امروز، او سعی می کند بیشتر از هوایی که تنفس می کند آگاه باشد و زمانی که سطح آلودگی بالا می رود، روال خود را تنظیم می کند. او میگوید: «نمیدانم آینده چه خواهد بود، اما میخواهم تا زمانی که بتوانم سالم بمانم».




