مقالات

لکه های سلولی “پیری” می تواند با بیماری های عصبی همراه باشد | تحقیق


میعانات بیومولکولی لکه های مایع هستند که در داخل سلول ها تشکیل می شوند و عملکردهای حیاتی را انجام می دهند. محققان اکنون روش جدیدی را برای اعمال تأثیر خود مشخص کرده اند: با تغییر در شیب های الکتروشیمیایی رابط های خود.

لکه های سلولی “پیری” می تواند با بیماری های عصبی همراه باشد | تحقیق

ایفان دای از دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس و همکارانش دریافتند که میعانات تا زمان ادامه کار یکسان نیستند ، بلکه “سن” به روشی است که خصوصیات الکتروشیمیایی آنها را تغییر می دهد.1 محققان معتقدند که این ممکن است سلول هایی را برای سلولها فراهم کند تا خواص و عملکردهای چگالش را کنترل کنند و اکتشافات می تواند در مداخلات درمانی در بیماری های میعانات تأثیر بگذارد.

میعانات بیومولکولی واحدهای سست هستند ، معمولاً ده ها نانومتر تا چندین میکرومتر با اندازه و ساخته شده از پروتئین ها و گاهی اوقات RNA. آنها در داخل سلول ها به عنوان یک غشای بدون غشای تشکیل می شوند که می تواند مواد آنها را از مایع سلول اطراف جدا کند. برای اولین بار در سال 2009 به عنوان چنین شناخته شد ، میعانات در واقع توسط زیست شناسان سلولی تقریباً 200 سال مانند نقاط میکروسکوپی مشاهده شد ، که نام های نامشخصی مانند لکه ها ، گرانول ها و بدن ها به آنها داده شد. تصور می شود که آنها با جداسازی فاز رخ می دهند و خصوصیات مواد آنها می تواند از مایع تا ژل یا حتی شبه متغیر باشد.

بیشتر میعانات زودگذر هستند ، در پاسخ به برخی از سیگنال ها مانند استرس سلولی و در نهایت از بین می روند. از جمله کارکردهایی که آنها انجام می دهند به عنوان بخش هایی برای ذخیره سازی مولکولهای زیستی ، تسهیل کننده برای بازگرداندن DNA و قطبی های تنظیم ژن هستند. به نظر می رسد تخریب تشکیل میعانات طبیعی با یک بیماری همراه است – به عنوان مثال ، آنها در شرایط عصبی ناشی از تجمع پروتئین معیوب دخیل هستند.

طرح

به تازگی ، DAI و دیگران شواهدی را پیدا کرده اند که و همچنین برای توقیف پروتئین ها و سایر مولکول ها ، میعانات می توانند به دلیل رابط هایی که ایجاد می کنند ، در زیست شناسی سلولی نقش داشته باشند ، جایی که شیب های غلظت می توانند ایجاد شوند. به عنوان مثال ، چنین توزیع نابرابر یون می تواند زمینه های الکتریکی یا شیب ردوکس ایجاد کند که به نظر می رسد فعالیت کاتالیزوری دارند.2،3

منسوخ

محققان اکنون بررسی کرده اند که چگونه خواص الکتروشیمیایی میعانات با گذشت زمان به دلیل تغییر در تعامل بین پروتئین ها و حلال آنها تغییر می کند. این تیم میعانات آزمایشگاهی ساخته شده از پلی پپتید ، که از پروتئین تشکیل میعانات معمولی تقلید می کند ، مطالعه می کند. با استفاده از رنگ فلورسنت وابسته به pH ، آنها دیدند که میعانات از pH خنثی به عمدتاً در دو ساعت اول پس از تشکیل آنها تغییر می کند ، اما سپس به تدریج از عمدتا به اسید برای یک روز یا بیشتر تغییر می یابد. میعانات قدیمی تر ساختار داخلی به دست آمده: یک هسته اسیدی تر که توسط پوسته pH بالاتر احاطه شده است. با استفاده از یک روش فلورسانس وابسته به حرکت مولکولی ، DAI و همکارانش می توانند ببینند که این تغییرات با تغییر در ویسکوزیته محیط میعانات همراه است ، که احتمالاً منعکس کننده تغییرات در اتصال بین اجزای مولکولی است.

محققان همچنین تفاوت پتانسیل بین فاز میعانات متراکم و مرحله رقیق شدن اطراف را اندازه گیری می کنند ، سانتریفیوژ می شوند تا فاز متراکم را با هم جمع کنند و سپس از پتانسیلومتری الکتروشیمیایی – قرار دادن الکترودها در مایعات – برای اندازه گیری میدان الکتریکی در مراحل مختلف میعانات استفاده کنند. این پتانسیل با گذشت زمان ، مطابق با کاهش شیب pH در میعانات قدیمی تر کاهش می یابد. این تغییرات الکتروشیمیایی با کاهش توانایی ظرفیت در تسهیل یک واکنش ردوکس همراه بود. و در حالی که میعانات تشکیل سنگدانه های فیبریل سازه های آمیلوئید-B مرتبط با بیماری آلزایمر برای میعانات جوان تر را تشویق می کنند ، فیبریل ها محدود به سطح هستند ، اما در میعانات قدیمی تر ، می توانند به شبکه های انبساط و درهم و برهم رشد کنند.

محققان می گویند که کار نشان می دهد که میعانات در نگاه اول ترکیبات یکسان ممکن است در صورت داشتن سنین مختلف ، دارای خواص یا عملکرد یکسانی نباشند. آیا این تغییرات به سادگی می تواند یک اثر منفعل پیری باشد؟ دایی ادعا می کند که برعکس ، آنها به احتمال زیاد توسط فرآیندهای مربوط به میعانات کنترل می شوند ، به عنوان مثال ، زیرا تعامل پروتئین های مؤلفه آنها به pH یا عبور حساسیت بستگی دارد. وی می گوید: “فعالیت کاهش میعانات می تواند یک چرخه خود را برای تغییر خصوصیات پروتئین تعیین کند.”

DAI همچنین ادعا می کند که تغییر در فعل و انفعالات پروتئین باعث تغییر در وضعیت هیدراتاسیون آنها در آب خواهد شد که می تواند توزیع یون ها را در داخل تراکم تغییر دهد. وی می گوید: “زیست شناسان روی زیست مولکولهای زیادی تمرکز می کنند ، اما زمینه حلال که در آن این عملکردهای زیست مولکولها در واقع به همان اندازه مهم است.”

Tuomas Knowles از دانشگاه کمبریج می گوید: “آنچه جالب است این است که این نتایج نشان می دهد که محیط شیمیایی محلی میعانات می تواند به عنوان تابعی از زمان تغییر کند.” “این یافته ممکن است عواقبی برای درک زیست شناسی منحرف در ارتباط با میعانات باشد که متناسب با پروتئین برای بیماریهای تاشو پروتئین است.”

هنوز مشخص است که اکتشافات چقدر مشترک هستند ، زیرا میعانات توسط ماکرومولکول های مختلف بیولوژیکی شکل می گیرند و ساختارها و خواص مختلفی دارند. سامرات موپادایا از انستیتوی آموزش علمی و تحقیقات هند در محله می گوید: “مطالعات آینده برای تعیین اینکه آیا چنین مکانیسم یک پدیده عمومی از طیف گسترده ای از میعانات داخل سلولی به دست آمده از پروتئین های متعدد و اسیدهای نوکلئیک است ، لازم است.”


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا